Back
การสำรวจและออกแบบรายละเอียดเพื่อการพัฒนาแหล่งศึกษาเรียนรู้และแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน
การสำรวจและออกแบบรายละเอียดเพื่อการพัฒนาแหล่งศึกษาเรียนรู้และแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน ครอบคลุมขอบเขตการดำเนินงาน ได้แก่ การวิเคราะห์เพื่อออกแบบวางผังการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้และทัศนศึกษาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การวิเคราะห์และออกแบบผังแนวคิด (Conceptual Design) การจัดทำแบบรายละเอียด (Detail Design) การจัดทำรายการคำนวนปริมาณงานก่อสร้าง และรายการประมาณราคาค่าก่อสร้าง และค่าใช้จ่ายอื่นๆ ตามการศึกษาฯลฯ การจัดทำแผนการดำเนินการก่อสร้าง และรายงานการประเมินค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา ตลอดจนการจัดเตรียมเอกสารแบบรูปประกอบการประกวดราคาตามระเบียบของทางราชการ เพื่อให้สามรถนำไปดำเนินงานในขั้นจัดจ้างในระยะต่อไป
 
 

การสำรวจและออกแบบรายละเอียดเพื่อการพัฒนาแหล่งศึกษาเรียนรู้และแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน

1) ศึกษาพื้นที่ทัศนศึกษาและการเรียนรู้ประเภทถ้ำ  โดยมีแนวคิดในการพัฒนาพื้นที่ที่มีศักยภาพประเภทถ้ำในบริเวณนี้ มีข้อพิจารณาถึงรูปแบบที่พัฒนาที่สอดคล้องกับบริบทของระบบนิเวศของถ้ำ

2) ศึกษาพื้นที่ทัศนศึกษาและการเรียนรู้ประเภทน้ำตก โดยการพัฒนา คำนึงถึง ระบบนิเวศลุ่มน้ำ และเอกลักษณ์ สุนทรียภาพของพื้นที่จุดขายด้านทัศนียภาพ การสร้างจุดพื้นที่เพื่อการเรียนรู้คำนึงถึงรูปแบบที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม

3) ศึกษาพื้นที่รูปแบบการพักแรม และค่ายเยาวชน โดยการวางผังพื้นที่พัฒนาเพื่อเป็นพื้นที่พักแรม วางในตำแหน่งที่มีสภาพความเป็นป่าที่ไม่สมบูรณ์มากนักและพื้นที่กันชนเตรียมการไว้ในโซนพื้นที่การพัฒนากึ่งอนุรักษ์ในบริเวณใกล้ศูนย์การเรียนรู้และบริการส่วนกลาง

4) ศึกษาพื้นที่รูปแบบทางเดินชมธรรมชาติ โดยในพื้นที่ทัศนศึกษาได้มีการวางแนวเส้นทางการเดินเพื่อศึกษาธรรมชาติ เรียนรู้ในพื้นที่ที่มีความน่าสนใจในบริบทของสภาพป่า ภูมิประเทศ สัตว์ป่า และพืชพรรณ ในแนวเส้นทาง

5) ศึกษาพื้นที่รูปแบบกิจกรรมนันทนาการ โดยศึกษาวิเคราะห์ศักยภาพพื้นที่ที่มีความเหมาะสมกับกิจกรรมนันทนาการ แหล่งนันทนาการ เป็นสถานที่ที่จัดเตรียมเครื่องอำนวยความสะดวกและการให้บริการในด้านการจัดกิจกรรมนันทนาการ

6) ศึกษาพื้นที่รูปแบบแนวเส้นทางตรวจการณ์และเส้นทางจักรยาน โดยการศึกษาลักษณะทางกายภาพข้อจำกัดของพื้นที่เพื่อนำมาเป็นข้อมูลในการออกแบบถนนและเส้นทางจักรยานให้เหมาะสมกับการใช้งาน และสอดคล้องกับกิจกรรมมีความหลากหลายของกายภาพแนวเส้นทางเพื่อความน่าสนใจ

7) ศึกษาพื้นที่รูปแบบศูนย์บริบาลช้างและสัตว์ป่า โดยศึกษาลักษณะกายภาพของพื้นที่สำหรับศูนย์บริบาลช้างและสัตว์ป่า เป็นสถานที่รองรับช้างที่หายจากการเจ็บป่วยจากโรงพยาบาลช้าง เพื่อมาบริบาลรักษาและปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ

8) ศึกษาพื้นที่รูปแบบรั้วกักกันสัตว์และแนวกั้นช้าง โดยศึกษาบริบทพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกาเพื่อเป็นแนวทางในการออกแบบพื้นที่บริเวณกักช้างและสัตว์ป่า กำหนดมาตรการป้องกันช้างและสัตว์ป่าออกนอกพื้นที่

การวิเคราะห์เพื่อออกแบบวางผังการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้และทัศนศึกษาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ

  

เกณฑ์การแบ่งเขตการจัดการพื้นที่กิจกรรม

 

 

 การแบ่งเขตพื้นที่จัดการยอมรับและนำมาใช้ในการจัดการอุทยานแห่งชาติ แบ่งออกเป็น 6 เขต ตามระดับความเข้มข้นของการอนุรักษ์ ได้แก่

 

 

การแบ่งเขตการใช้พื้นที่ในเขตบริการ

 

 

หลักการวางผังบริเวณ

 

 

สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับแหล่งท่องเที่ยวแบบการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์

 

 

มาตรฐานการออกแบบจุดบริการการเรียนรู้/จุดเริ่มต้นเส้นทางการเรียนรู้

 

 ารออกแบบสิ่งอำนวยความสะดวกในพื้นที่สาธารณะ (Universal Design)

 

หลักการจัดภูมิทัศน์ในอุทยานแห่งชาติ

1) ให้ความสำคัญต่อลักษณะธรรมชาติดั้งเดิมให้มากที่สุด

2) ไม่นำสิ่งแปลกปลอมผิดจากลักษณะภูมิทัศน์ธรรมชาติเข้ามาใช้ในบริเวณอุทยานแห่งชาติ เช่น ไม้ดอกไม้ประดับหรือไม้ต่างถิ่น เช่นการปูหญ้าญี่ปุ่น เป็นต้น

3) ไม่ออกแบบหรือจัดองค์ประกอบภูมิทัศน์ที่มากมายเกินสมควร จนดูเป็นสไตล์หรือแฟชั่น เช่น สวนญี่ปุ่น สวนแวร์ชาย ฯลฯ

ศึกษาพื้นที่รูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ

 แนวความคิดในการออกแบบ (Conceptual Design)

 

แนวความคิดในการออกแบบสถาปัตยกรรม

แนวความคิดในการการออกแบบสถาปัตยกรรมพื้นที่ทัศนศึกษาธรรมชาติและสัตว์ป่าซับลังกา

"ซับลังกา" มีที่มาจากบริบทของพื้นที่ที่เป็นแหล่งซับน้ำและมีต้นกกลังกาขึ้นอยู่ในแหล่งซับน้ำ ดังนั้นสิ่งก่อสร้างในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกาควรสร้างขึ้นอย่างสมดุลภายใต้กฎแห่งธรรมชาติโดยใช้หลักทางสถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม และวิศวกรรม เช่น อาคารบ้านเรือน ที่ทำการ ถนน ลานจอดรถตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกที่จะสร้างในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา มีความจำเป็นที่จะต้องสร้างขึ้นด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษให้มีขนาดพอเหมาะ ตามความจำเป็นและกลมกลืนกับธรรมชาติไม่โดดเด่นมีการวางผังบริเวณที่ถูกต้องและเหมาะสม เป็นขั้นตอนสำคัญที่จะก่อให้เกิดความกลมกลืนและความสมดุลระหว่างธรรมชาติและสิ่งที่มนุษย์สร้าง เปรียบเสมือนรังของสัตว์ที่สอดแทรกอยู่อย่างกลมกลืนเหมาะสม และปลอดภัยในทิวป่าและธรรมชาติอันสวยงาม

 

 

รูปแบบการวางผังบริเวณ

การวางผังบริเวณสำหรับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา หลักใหญ่ของการจัดการวางผัง คือ การอนุรักษ์ไว้อย่างเคร่งครัดซึ่งป่าและภูมิประเทศดั้งเดิมกับการเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าไปศึกษาและพักผ่อน การจัดพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกาเพื่อประโยชน์แห่งการศึกษาและพักผ่อนหย่อนใจของประชาชน ตลอดจนการค้นคว้าวิจัยทางนิเวศสาขาต่างๆ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา ย่อมจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม ของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกาในระดับหนึ่ง จึงควรใช้หลักการจัดการโดยพัฒนาให้เกิดความเสียหายแก่สิ่งแวดล้อมของพื้นที่น้อยที่สุด

รูปแบบอาคาร

ออกแบบอาคารให้ส่งเสริมภาพลักษณ์ตามแนวคิดที่เสนอในแบบเบื้องต้น โดยคำนึงถึงสภาพภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ ทำเลที่ตั้ง การเข้าถึง พฤติกรรมการใช้งานของคนตามหลักวิชาชีพสถาปัตยกรรมและถูกต้องตามกฎหมายข้อกำหนดต่างๆที่เกี่ยวข้อง โดยเลือกใช้รูปแบบที่ก่อสร้างง่าย ดูแลรักษาง่าย มีแนวทางการออกแบบอาคารที่สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่สร้างเอกลักษณ์ที่เป็นจุดน่าสนใจของผู้ที่มาเยือน

แนวความคิดในการออกแบบเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน

 

แนวคิดในการออกแบบปรับปรุงภูมิทัศน์ในบริเวณพื้นที่กิจกรรม

งานศึกษาด้านภูมิสถาปัตยกรรมเพื่อการออกแบบรายละเอียดเส้นทางนำร่องใช้แผนที่จากการสำรวจแนวทาง และภูมิประเทศ โดยแบ่งเป็น 2 แบบตามขอบเขตงาน คือ

    1) งานสำรวจในพื้นที่ที่มีบริเวณตามที่กำหนด ประกอบด้วย งานออกแบบจุดบริการนักท่องเที่ยวและงานออกแบบปรับปรุงภูมิทัศน์แหล่งท่องเที่ยว ซึ่งงานในส่วนนี้มีทั้งงานสำรวจเพื่อออกแบบด้านสถาปัตยกรรมและภูมิสถาปัตยกรรม

    2) การรวบรวมข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องในการออกแบบสถาปัตยกรรมและภูมิสถาปัตยกรรมในพื้นที่ทั้งข้อกำหนด พ.ร.บ. อุทยานแห่งชาติ ผังเฉพาะ และกฎหมายควบคุมอาคารต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง

 

 

 

การออกแบบด้านวิศกรรม

จัดทำแบบรายละเอียด (Detail Design)

 
Share