Back
การศึกษารูปแบบการพัฒนาศักยภาพแหล่งศึกษาเรียนรู้ทางธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน
การศึกษารูปแบบการพัฒนาศักยภาพแหล่งศึกษาเรียนรู้ทางธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน ครอบคลุมขอบเขตกาดำเนินงาน ได้แก่ การสำรวจพื้นที่ตลอดจนสภาพของพื้นที่ทั้งทางกายภาพ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สภาพการใช้ประโยชน์ เศรษฐกิจและสังคม ตลอดจนการกำหนดแนวทางการพัฒนาแหล่งศึกษาเรียนรู้และแหล่ง ท่องเที่ยว ในรูปแบบทางธรรมชาติอย่างยั่งยืนที่เหมาะสม
 
 

ศึกษารูปแบบการพัฒนาศักยภาพแหล่งศึกษาเรียนรู้ทางธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน

1) สำรวจพื้นที่ทั้งทางกายภาพ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สภาพการใช้ประโยชน์ เศรษฐกิจและสังคม

2) แนวคิดการบริหารจัดการ ประกอบด้วย 5 ส่วนคือ

     2.1)  การท่องเที่ยวในเขตอุทยานแห่งชาติทั่วไป

              -  การเรียนรู้ธรรมชาติ

              -  การพักฟื้นผืนป่า

              -  การค้างแรมในพื้นที่

              -  โฮมสเตย์

              -  ยุวมัคคุเทศก์  

     2.2)  ระบบนิเวศลุ่มน้ำป่าสัก

              -  ระบบนิเวศแหล่งน้ำ

              -  สถานภาพลุ่มน้ำ

     2.3)  ระบบนิเวศเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา

     2.4)  ชุมชนเขตกันชน 3 กม. รอบเขตซับลังกา

              -  การสำรวจทัศนคติ

              -  การประเมินสถานภาพความอ่อนไหว   (Sensitive) ต่อการเปลี่ยนแปลง

              -  การมีส่วนร่วมคิดร่วมทำของชุมชน

     2.5)  การผนวกผืนป่า/การเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยว

 

3) กำหนดแนวทางการพัฒนาแหล่งศึกษาเรียนรู้และแหล่งท่องเที่ยวในรูปแบบทางธรรมชาติอย่างยั่งยืนที่เหมาะสม

     โดยศึกษามาตรฐานการท่องเที่ยวแหล่งเรียนรู้ธรรมชาติเชิงสัตว์ป่าซับลังกา เป็นแบบอย่างสำหรับหน่วยงาน องค์กร สถาบัน และผู้ที่เกี่ยวข้องในการเรียนรู้เกี่ยวกับการประกอบกิจกรรมการเดินป่า และสร้างความเข้าใจทรัพยากรการท่องเที่ยวตามธรรมชาติของแหล่งท่องเที่ยว โดยมีวัตถุประสงเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว (สพท.))

     -  มาตรฐานการกิจกรรมการเดินป่า

     -  มาตรฐานกิจกรรมดูพรรณไม้

     -  มาตรฐานกิจกรรมส่องสัตว์

 
Share